Merhabalar;

Ve evet sonunda askerliğimin sonuna geldim ve yazıyıda son gecemde yazıyorum. Artık son günüm olduğu için sabaha kadar oturmama ve bilgisayar kullanmama komutanımız sağolsun göz yumuyor. İçimde çok garip bi heyecan var. Aileme kavuşacağım için çok seviyorum ancak 15 ay geçirdiğim arkadaşlarımdanda ayrılacağım için üzülüyorum. Bu zamana kadar askerlik arkadaşı gibi olmaz naraları ile büyüyen biri olarak şuan bana bu naraları atan büyüklerimi daha iyi anlıyorum. Her ne kadar rahat bir yerde yapmış olsamda askerliğimi, yinede vatanıma olan borcumu ödemenin gururu var, en azından bedelli yapmaktan iyidir diye düşünüyorum. Askerliğimin geçtiği TCG Gayret ve TCG Hızırreis müze gemileri hayatım boyunca anlatacağım hikayelere sessizce tanık oldular onun için bu iki geminin yeri her zaman bende çok özel olacak. Gemilerden ayrılıyo olmak bile üzüyo insanı, keşke Ankara’ya deniz yolu olsada alıp gitsem Bu yazı vasıtasıyla yeni askere gidecek ve gitmeye hazırlanan kardeşlerime hayırlı teskereler diliyorum. Vatan onlara, onlarda Allah’a emanetler. Kalın sağlıcakla.

Merhabalar;

Başlık biraz dramasal oldu ama hakikaten neredeyse 5 aydır tek bir kelime girilmeyen bir bloga en uygun başlık bu sanırım. Unutmuş olmak değil aslında sebep, sebep askerlik. Öyle bir psikoloji enjekte ediyorki insana sanki doğduğum günden beri askerim, bu psikolojiyede bağlı olsa gerek bloga aktif olarak sürekli girmeme rağmen yazabilecek hiç bişey gelmiyor aklıma. Kafamda sivil hayatın planlarını yaparken aklımda tonlarda plan ve hayal var ama iş yazmaya geldimi durup kalıyorum malesef. Bu arada bugün şafak 31 (Hatay) biraz sevilmeyen bi sayı olsada az kalmış olmasının sevinci bunu kapatıyo. Mayıs 20′de kafamda binlerce plan ve proje ile görüşmek üzere. Selametle kalın…

Merhabalar;

Bugün bir yılın bitimi ve bir sonrakinin başlangıcı. Bir yılı daha bitirmenin aslında bir yaş daha büyümenin tedirginliği sarıyor insanı, neticede artık çocuk değiliz ve gençlik lisaratüründende çıkıyo olmak extra sorumluluklar yüklüyor insana. Artık hatalarımızda tutabileceğimiz bir etek veya arkasına saklanabileceğimiz bir bacak kalmıyor, sorumluluklarımızla kendimiz yüzleşmek zorunda kalıyoruz. 2011 yılının 10 ayını askerde geçirdiğim için benim için çok önemli bir yere sahip. 2011 erkekliğe terfi ettiğim yıl diyebilirim (tabi bu terfi yanlış anlaşılmasın hala saf ve temizim çok şükür). 2011 yılının bitimini kardeşimin sözü sebebi ve yüzbaşımızın sağolsun kıyağı ile evimde ve ailemle geçiriyorum, bu oldukca mutluluk veren birşey. 2012 yılı içinse ilk dileğim askerliğimi, girişimde olduğu gibi gururlu bir şekilde bitirmek istiyorum, sonrasında iş hayatım için kurduğum bir çok hayali gerçekleştirmek için çalışacağım ve Yaradandan bana yardımcı olması için dua ediyorum (çalışana daim yardım eder HAK). Bu yazıyı okuyanlar içinde mutlu bir yıl iş,aş,aşk ve daha bir çok hayat zorluğunda şans diliyorum. Umarım herşey gönlünüzce ve gönlümüzce olur…

Merhaba arkadaşlar;

Bir süre önce malesef mali sıkıntılardan dolayı kapanmıştı ultronik.net, fakat ilk imkanda tekrar online hale getirdik ve yayın hayatına kaldığı yerden devam ediyor şuan için. Daha önce full programlarında paylaşıldığı ultronik‘de artık illegal içerikleri kaldırma kararı aldık ve elimizden geldiğince legal paylaşımlar yaparak elektronikci kardeşlerimize yardımcı olamaya aynı zamandada kendimizi geliştirmeye devam edeceğiz. Programlama dillerine yoğunluk verip yeni ve etkili video eğitimleri ile birlikte sloganımız olan “Sanal Elektronik Okulu” kelimesini tam anlamıyla yansıtmaya çalışacağız. Siteyi buradan ziyaret edebilirsiniz.

Merhabalar arkadaşlar;

Çok uzun zamandır yazmıyorum blog’a, bunun sebebi aslında askerlik diyeceğim fakat tamamiyle yalan olur. Askerlik bazı özgürlük haklarımızı kısıtlıyor olsada haftada bir kez çarşı iznimiz bulunuyor ve o günü sivil şekilde geçirmemize izin veriliyor. Çarşı izinlerini bloga ayırabilir ve yazılar yazabilirdim fakat biraz sivile duyulan özlemdenmidir bilmem dışarıya çıktığım zaman kafamda planladığım işlerin hepsi birden uçuveriyor ve ogünü planladığımın tamamen dışında geçiriyorum, sanırım askerlik süresincede böyle olacak ancak başlıktada dediğim gibi neredeyse bitti ki an itibari ile 171 günüm kaldı. Kimilerine uzun bir zaman gibi gözükebilir fakat 460′ı düşündüğünüzde aslında çokta bişey kalmadığını anlıyorsunuz. Farkedildiği gibi site tasarımını değiştirdim, diğer temada bana itici gelen bazı şeyler vardı bir türlü çözemedim ki aslına bakarsanız artık kendi tasarladığım bir tema kullanmak istiyorum ancak yine askerlik faktörü devreye giriyor ve bunu zor bir hale getiriyor. Kendi tasarımım şuan için zor gözüktüğünden bende internette popüler olarak kullanılan ve seo hocası tarafından dağıtılan şuanki temayı kullanmaya karar verdim bir süre fakat logoda farkettinizmi bilmiyorum ama “Aslında hiç tarzım olmayan şekilde” yazdım ki cidden bu tema çokta tarzım değil aslında kullanmayı düşündüğüm tarzda değil yinede kullanılabilecek bir tema üstelik seo optimizasyonu yönündende gayet iyi durumda ve bir süre bunu kullanacağım. Yazı çok edebiyat kurallarına uymadı ama askerlik psikolojisi ile bu kadar oluyor, o kadar kusuru şimdilik mazur görün. Edebiyat kurallarına uygun ve yararlılığı fazla olan bir yazıda görüşmek üzere.

Kendinize iyi bakın.